WonBum World

Title : Game Series

Part : Key Word 2/2

Pair : Siwon x Kibum

Author : Kappleapple

Rate : PG

Note : คิดออกกันมั๊ย? ว่าตัวเลขสามตัวนั้น หมายถึงอะไร? มันเดาได้ไม่ยากหรอกนะ...ชีวอนใบ้ให้ออกบ่อย คิคิ

น้องเฟิร์นรู้คำตอบแล้วด้วย..แต่พี่ให้เอาคำตอบออกก่อนเองแหละ...ไม่งั้นก็ไม่ตื่นเต้นกันน่ะซิ ^_____^;     

 

   

 

 

ตัวเลขแค่สามตัวดูเหมือนว่าจะไม่มีค่าอะไรมากนัก...แต่กลับตีความหมายออกมาเป็นคำที่มีความหมายที่ดีที่สุด...รู้กันรึยัง...ว่าคำๆนั้น คือคำว่าอะไร??

 

.

.

.

 

หลังจากทานอาหารกันเสร็จเรียบร้อยแล้ว...ทั้งสองคนก็พากันไปขับรถกินลมตามถนนเลียบชายหาด ก่อนจะจอดรถแล้วลงไปนั่งดูดาวกันที่ม้านั่งริมข้างทาง คิบอมที่เปิดประตูรถเดินลงมาก่อนกำลังนั่งเอนตัวพิงพนัก แหงนหน้ามองดวงดาวที่แข่งกันส่องแสงระยิบระยับแต่งแต้มให้ท้องนภายามค่ำคืน แลดูคล้ายกับผ้ากำมะหยี่สีดำเข้มประดับด้วยไฟหลากสียามช่วงวันเทศกาลต่างๆ

 

สายลมที่พัดพาเอาไอเค็มของทะเลมาปะทะเข้ากับประสาทรับสัมผัสของคิบอมทำให้คนที่นั่งอยู่หลับตารับสายลมนั้นพร้อมกับรอยยิ้มที่สวยไม่ต่างจากดวงดาวอย่างมัความสุข ก่อนจะรับรู้สัมผัสที่อบอุ่นของอ้อมกอดที่คุ้นเคย จากคนที่เพิ่งเดินหย่อนตัวลงนั่งข้างๆแล้วคว้าเอาไหล่บางมากอดกระชับไว้อย่างรักใคร่

 

 “วันนี้ดาวสวยนะ ชีวอน” ประโยคที่ถูกส่งผ่านไปให้คนที่กอดตัวเองอยู่ให้รับรู้ 

“ครับสวย...แต่คิบอมสวยกว่า...ผมรักคิบอมนะ” ชีวอนก้มลงสูดความหอมหวานจากเรือนผมสีดำขลับของคนในอ้อมกอด  ส่งผลให้แก้มป่องแดงขึ้นมาอย่างห้ามไม่อยู่

 

“บะ..บ้า...ชีวอนก็ ชอบทำให้เราเขินอยู่เรื่อยเลยนะ” ต่อว่าอย่างขัดเขินพร้อมกับซุกตัวให้เข้าไปอยู่ในอ้อมกอดมากขึ้น ชีวอนก็กระชับอ้อมกอดให้แน่นกว่าเดิม ก่อนจะนั่งดูดาวกันต่ออีพสักพัก จึงชวนกันกลับไปอาบน้ำ นอนพักผ่อนเอาแรง เพื่อที่จะรีบตื่นมารอดูพระอาทิตย์ขึ้นพรุ่งนี้เช้า

 

.

.

.

.

.

 

อากาศบริสุทธิ์ยามเช้าก่อนที่พระอาทิตย์จะออกมาทักทายกับธรรมชาติที่สวยงาน เป็นที่ถูกอกถูกใจคิบอมที่ชื่นชอบการตื่นเช้าเป็นกิจวัตร ตื่นเช้ามาก็อาบน้ำแต่งตัวปลุกชีวอนที่ยังนอนหลับสนิทบนเตียงหลังใหญ่กลางห้องพัก สะกิดไปก็หลายครั้ง เขย่าเบาๆไปอีกหลายหนชีวอนก็ยังไม่ยอมตื่นสักที คนตัวเล็กเดินถอยกระออกห่างจากเตียงสองสามก้าวก่อนจะออกแรงกระโดดขึ้นไปนั่งทับคนขี้เซา

 

“อ๊ะ! คิ...บอม ทำอะไรน่ะ?”

 

 “ชีวอน ก็ตื่นสักทีซิ พระอาทิตย์จะขึ้นแล้ว เดี๋ยวไปดูไม่ทันหรอก คิคิ” 

คนขี้เซาเอ่ยถามพลางขยับตัวลุกขึ้นนั่ง พลางจับยกตัวคนขี้แกล้งมานั่งตัก กอดเอวบางไว้หลวมๆ ก้มลงหอมแก้มนิ่ม แล้วกระซิบคำหวานที่ข้างหู

 

“ผมรักคิบอมนะ”

 

“อือ...เราก็รักชีวอน แต่ตอนนี้ชีวอนไปอาบน้ำแต่งตัวได้แล้ว ไปดูพระอาทิตย์ขึ้นกันเถอะ นะ”

 

“ครับๆ ไปแล้วครับคุณภรรยา ฮ่าฮา”

 

“เดี๋ยวเหอะ..ชีวอน!!”

 

ตะโกนหน้าแดงไล่หลังกับคำเรียกที่คนเรียกวิ่งหนีเข้าไปในห้องน้ำก่อนหน้าเพียงไม่กี่วินาที ขยับปากขมุบขมิบเควี้ยงข้อนอันโตไปให้คนที่ไม่รับรู้อะไรแล้วในห้องน้ำ ก่อนจะย้ายตัวเองออกไปยืนรอหน้าระเบียงบ้านพัก สูดอากาศบริสุทธิ์เข้าไปเต็มปอดคลี่ยิ้มบางๆออกมา ยืนรออยู่ได้ไม่นานก็โดนชีวอนเดินจูงออกไปรอดูพระอาทิตย์ขึ้นริมทะเล เท้าเล็กย่ำน้ำทะเลเล่นอย่างมีความสุข

 

 

 

 

    

~แชะ~

 

“อ๊ะ! ชีวอนทำอะไรอ่ะ?”

 

สะดุ้งตกใจเล็กน้อยที่ได้ยินเสียงประหลาดดังมาจากทิศทางที่ชีวอนอยู่ยืน คนถูกถามกลับยกกล้องตัวโตที่คล้องอยู่บนคอให้ดูเพียงเท่านั้น แล้วกวักมือเรียกให้คิบอมเข้าไปหา

 

“ลองถ่ายเล่นดูมั๊ย? ผมสอนให้”

 

“อือ เอาซิ...เราอยากถ่ายรูปชีวอนบ้าง ชีวอนถ่ายแต่รูปเราเต็มไปหมด หลอนตัวเองชะมัด คิคิ”

 

“ก็คิบอมน่ารักนี่นา ผมก็ต้องถ่ายเก็บไว้เยอะๆซิ…มาถ่ายรูปเร็วเข้า”

 

“ชีวอนบ้า!!” ขึ้นเสียงดังแก้เขินที่ถูกชมซึ่งๆหน้า แต่ขาเล็กก็ก้าวเข้าไปหาคุณครูสอนถ่ายรูปหน้าหล่อที่ยืนยิ้มแป้นรออยู่ทันที ยื่นกล้องให้คนตัวเล็กถือแล้วจับมือให้วางตรงตำแหน่งที่ถูกต้อง ยกกล้องขึ้นให้เลนส์อยู่ในระดับเดียวกับดวงตาหวาน พลางกระซิบบอกทฤษฎีเล็กๆน้อยๆข้างหู แล้วถึงปล่อยให้คนตัวเล็กได้ถ่ายรูปเล่นอย่างสบายอารมณ์ เดินไปหยุดอยู่ริมทะเล นั่งยองๆลงไปขีดเขียนประโยคบอกรักก่อนจะเรียกคนที่สนุกอยู่กับการถ่ายรูปให้มาดู

   

...ชีวอนรักคิบอม...

 

เดินยิ้มน้อยยิ้มใหญ่เข้ามาหาตั้งแต่เห็นข้อความบนพื้นทราย ยื่นส่งกล้องตัวโตคืนให้แล้วลดตัวนั่งลงเขียนอีกประโยคส่งให้อีกคนได้รับรู้เช่นกัน

 

...คิบอมรักชีวอน...

 

 

 

 

 

    

แสงสีส้มอ่อนเรียกความสนใจจากทั้งคู่ให้หันไปหา ดวงตาหวานก็เบิกโพลงทันทีที่เห็นดวงอาทิตย์ที่รอคอยมาตั้งแต่ตื่นนอนกำลังจะโผล่ขึ้นเหนือน้ำ แสงสีส้มทอกระกายระยิบระยับยามที่กระทบกับผิวน้ำทะเล ช่วงเวลาที่ใครหลายๆคนกำลังหลับใหล แต่มีเพียงคนสองคนยืนตะกองกอดกันดูพระอาทิตย์โผล่ขึ้นมารับวันใหม่อย่างมีความสุขหาที่เปรียบไม่ได้

 

“อ่า...สวยจังเลย ชีวอน ขอบคุณนะที่พาเรามาเที่ยวทะเล”

 

“ไม่เป็นไรครับ ยังไงนี่ก็เป็นรางวัลของคิบอมที่ขอไว้เมื่อคราวก่อนอยู่แล้วนิ”

 

“อือ...อย่างนั้นก็เถอะ แต่ถ้าชีวอนไม่พาเรามา เราก็ไม่ได้เห็นพระอาทิตย์ขึ้นที่สวยที่สุดแบบนี้หรอก...ขอบคุณนะ ชีวอน”

 

“ครับ...ผมรักคิบอมนะ”

 

 

 

 

     

ยืนรอส่งให้พระอาทิตย์โผล่พ้นน้ำทั้งดวงแล้วก็เดินจูงมือกันกลับบ้านพัก ชีวอนก็เอ่ยถามถึงคำใบ้ที่ให้คิบอมไป

 

“แล้วคิบอมเปิดกล่องรางวัลออกรึยังครับ?”

 

“ไม่อ่ะ ยังคิดไม่ออกเลย แล้วเราจะเปิดได้ยังไงละ...ชีวอนก็ ให้คำอะไรมาก็ไม่รู้ ยากจะตาย...เราคิดจนหัวจะระเบิดอยู่แล้วนะ”

 

“อะไรๆ ผมใบ้ให้คิบอมไปตั้งหลายครั้ง คิบอมไม่รู้เหรอ?”

 

“เมื่อไหร่? ชีวอนใบ้อะไรให้เราเมื่อไหร่ เราไม่เห็นจะรู้เรื่องเลย”

 

“จริงๆนะ ผมใบ้ให้คิบอมฟังตั้งหลายรอบแล้ว ลองนึกดูดีๆซิ”

 

พูดจบก็เดินหายเข้าไปในส่วนของห้องครัว ปล่อยให้คิบอมยืนคิดย้อนเหตุการณ์ที่เพิ่งผ่านมาคิดถึงแต่คำพูดที่ทิ้งเอาไว้ของชีวอน ก่อนตะโกนออกมาดังลั่น แล้ววิ่งเข้าไปในห้องนอน หยิบกล่องรางวัลพร้อมใส่รหัสที่เพิ่งคิดได้ทั้งแปดตัวลงไป

 

  

…I   

  

…L

 

…O

 

…V

 

…E

 

  

…Y

 

…O

 

…U

 

 

 

   แล้วคิบอมก็ต้องยิ้มออกมาจนเต็มแก้มเมื่อเห็นของรางวัลที่ได้รับ หันไปส่งสายตาเป็นการขอบคุณคนที่ยืนพิงประตูดูอยู่ตั้งแต่ต้น พลางยื่นของรางวัลไปตรงหน้า เป็นเชิงบอกว่าคนให้ต้องเป็นคนใส่ให้ด้วย 

“สะ..สวยจัง” สร้อยข้อมือทองคำขาวแบบเรียบๆแต่ก็ดูหรู ที่ตอนนี้ย้ายไปอยู่บนข้อมือเล็กของคิบอมโดยฝีมือของชีวอน ทำให้คิบอมอดตื้นตันใจไม่ได้

 

“ชอบมั๊ยครับ?”

 

“ชะ..ชอบซิ ชอบมากเลย ขอบคุณนะชีวอน...เรารักชีวอนจัง”

 

“ครับ..ผมก็รักคิบอมเหมือนกันนะ”

 ความสุขที่เห็นคนรักมีความสุขเป็นเช่นไร ชีวอนเห็นได้อย่างชัดเจน เขารู้ว่าตอนนี้คิบอมมีความสุขอย่างที่สุดเช่นเดียวกับเขา...ความรักเป็นสิ่งที่สวยงามเสมอ เพียงแต่ว่าคุณจะดูแลความรักของคุณให้มั่วคงได้อย่างไรเท่านั้นเอง 

 

.

.

.

 

 คุณเข้าใจกันมั๊ย? ว่าคำใบ้ที่เป็นตัวเลขสามตัว จะกลายมาเป็นรหัสที่คิบอมใช้เปิดกล่องรางวัลได้ยังไง? ไปดูความหมายกัน ^^;  

8 3 1 = 8 Letters, 3 Word, 1 Meaning = I Love You (แปดตัวอักษร สามคำ และหนึ่งความหมาย คือ “ผมรักคุณ”)      

 

 

-END-

 

 

 

 

      Talk : เป็นไงๆ ทายกันถูกป่าว?? คึคึ...มีคนทายถูกด้วยแหละ ^^ น้องเฟิร์นทายได้คนแรก(ถึงจะแอบใช้ตัวช่วยก็เหอะนะ)...แต่เค้าให้น้องเฟิร์นเหยียบเอาไว้ก่อน ถ้าให้เฉลยเลยมันก็ไม่ตื่นเต้นน่ะซิ เนอะ...เอาแบบนี้ดีกว่า ลุ้นดี 555 ตัวเลขนี้ไม่ได้คิดเองหรอก...แต่พอดีอ่านเจอในหนังสือเล่มหนึ่ง ซึ่งก็นานมาแล้ว เลยยืมเอามาเล่นด้วยซะเลย ^^; 

เรื่องนี้ตั้งใจแต่งให้มันหวาน เพราะเห็นคิบอมน่าสงสารมาหลายเรื่อง -_-^ ก็เลยให้มีความสุขบ้าง แต่คงจะหวานมากเกินไป เพราะน้ำทะเลหายเค็มไปเลย ฮ่าฮา~~

 เจอกันเกมส์หน้าล่ะกัน ซึ่งตอนนี้ยังคิดไม่ออกว่าจะให้คิบอมกับชีวอนเล่นเกมส์อะไรอีก...ใครคิดได้ ช่วยสงเคราะห์ที บ๊ายบายค่า ^_______^!